ZAMOCOWANIE RUR

Przewody zdalaczynne rzadko można umocowywać lub zawieszać na ścianach lub stropach budynku Za pomocą wieszaków, podpór i uchwytów, co stosuje się w przypadku przewodów zwykłego ogrzewania centralnego. Przy swobodnym napowietrznym prowadzeniu przewodów opiera się rury na cokołach, masztach i mostkach, a przy prowadzeniu w kanałach układa się je na dnie kanału. Wsporniki do rur należy wykonać; tak, aby przewody pod wpływem ciepła mogły wydłużać się możliwie bez przeszkód w kierunku swej osi. Podłoże powinno być dostatecznie szerokie, aby wsporniki nie ześlizgnęły się z niego. Poziome, swobodnie ułożone przewody układa się na wielu podporach rolkowych lub na wózkach. Tego rodzaju wsporniki wymagają oczywiście konserwacji (odnosi się to zwłaszcza do wspornika kulkowego), gdyż inaczej prędko rdzewieją i zacinają się; dlatego .też nie nadają się do takich odcinków kanałów, do których dostęp jest trudny. Wsporniki rolkowe są bardziej odporne na rdzewienie, łatwo jednak ustawiają się ukośnie do osi rury i utrudniają przez to jej ruchy. Obecnie coraz częściej zarzuca się wsporniki rolkowe bez względu na niewątpliwe jednak w użyciu zalety tarcia potoczystego i poszukuje się wsporników O prostej konstrukcji, które poślizgiem przesuwają się po twardym podłożu. Wspornik w postaci grzybka stosuje się wówczas, jeśli dopuszczalne są boczne przesunięcia. Ten typ nadaje się szczególnie dobrze do umocowania kompensatorów łukowych, przy czym dobrze jest również umocowywać w ten sposób odcinki rur bezpośrednio przed i za kompensatorem. Kompensatory osiowe natomiast wymagają dokładnego kierowania ruchu w kierunku osi rury. Wsporniki powinny jak najmniej przeszkadzać przy zakładaniu ciągłej izolacji, jednocześnie zaś nie powinny zmniejszać jej izolującego działania. Powierzchnię styku rury ze wspornikiem należy więc ze względu na pewność umocowania zmniejszyć tak, jak to jest tylko możliwe. Przy umocowaniach ruchomych powierzchnie wystające z izolacji powinny być możliwie małe; między rurę i obejmę można wsunąć warstwę azbestu. Do przejmowania sił wydłużenia i tarcia służą punkty stale przewodu. Są to wsporniki, które łączą przewód w sposób sztywny z budynkiem lub częścią kanału. Proste wsporniki do punktów stałych nadają się tylko do rur- o średnicach do Dnom 125 mm, a przy kompensatorach soczewkowych i dławnicowych bez odciążenia, ze względu na duże ciśnienia wsteczne, nawet tylko do średnicy Dnom 70 mm. Przy większych średnicach niezbędne są specjalne konstrukcje oporowe, przy których kształtowniki przyspawane do boków rury umocowuje się do ram profilowych, co uniemożliwia osiowy ruch rury w punkcie stałym. Rama z kształtowników musi być wmurowana w ciężki blok betonowy, aby mogła przejąć znaczne często siły przesuwające. Cię- żar bloku uniemożliwia poruszenie go albo oderwanie od dna kanału. [hasła pokrewne: bramki wejściowe, bramy rzeszów, Fordanserki ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: bramki wejściowe bramy rzeszów Fordanserki