Kompensatory

Z kompensatorów działających tylko w kierunku osiowym używa się kompensatorów soczewkowych, ale tylko do temperatury 200 oc i ciśnienia 3,5 atn. Powyżej tego zakresu znaczne siły działające na punkty stałe ograniczają ich zastosowanie. Kompensatory dławnicowe są przystosowane także do większych przekrojów i ciśnień lub temperatur. Dla prawidłowego działania tych kompensatorów ważne jest ich osiowe ustawienie, zapewnienie gładkiej powierzchni ślizgowej i dopasowanie uszczelnienia; stwarza to wysokie wymagania co do montażu i kontroli. Dla odcinania przepływu w przewodach stosowane są do średnicy ok. Dnom 80 mm z zasady zawory grzybkowe, a powyżej tej średnicy – zasuwy. Dla utrzymania możliwie małych strat ciśnienia, kształt korpusu zaworów powinien być dostosowany do kierunku przepływu, Zaletą zaworów – w przeciwieństwie do zasuw – jest zapewnienie lepszego odcięcia przepływu czynnika. Przy ciśnieniach do 5 atn stosuje się zasuwy klinowe, powyżej 5 atn – zasuwy równoległe, z zasady o korpusie żeliwnym. Przy temperaturze powyżej 250 st. C należy stosować w częściach narażonych na uderzania wodne zasuwy staliwne. Do armatury odcinającej musi być stale zapewniony dostęp. Należy przewidzieć dostateczną liczbę miejsc dla odpowietrzania zarówno przy przewodach parowych, jak i wodnych. Oprócz punktów odpowietrzenia obsługiwanych ręcznie wbudowuje się często odpowietrzniki samoczynne (przy przewodach parowych napowietrzniki i odpowietrzniki). Doświadczenie wykazuje, że pionowe odgałęzienia odchodzące w dół od przewodu głównego odprowadzają z niego wiele zanieczyszczeń. Do od- dzielenia drobnych cząstek zanieczyszczeń nie wystarczają zwykłe korki rewizyjne. [więcej w: atosiban, bramki rozsuwane, gruz kruszony ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: atosiban bramki rozsuwane gruz kruszony