ELEMENTY UZBROJENIA RUROCIĄGÓW

Przed odbiorem należy poddać gotowy przewód próbie na gorąco. W tym celu trzeba go uruchomić częściami i o ile jest do niego dostęp, sprawdzić jeszcze raz szczelność i prawidłowe wydłużenia cieplne. Połączenia kołnierzowe można stosować tylko przy łączeniu uzbrojenia (zaworów odcinających, kompensatorów oraz wszelkiego rodzaju aparatów); elementy te muszą być tak zmontowane, aby był do nich dostęp. Przeważnie używa się kołnierzy przypawanych wg DIN 2632, 2633, 2634, a w trudnych warunkach montażu i przy większych średnicach także kołnierzy luźnych z przednim połączeniem spawanym wg DIN 2673, 2674, 2675. Obliczenia kołnierzy wykonuje się zgodnie z DIN 2505 i 25015. Jako materiału uszczelniającego używa się klingeritu lub równorzędnych materiałów, które należy przed zmontowaniem posmarować pastą grafitową lub kitem manganowym. Jedynie przewody o małej średnicy wygina się na gorąco na miejscu budowy, odpowiednio do kierunku prowadzenia. Do zmiany kierunku i do odgałęzień przy jednostronnym kierunku przepływu w przewodzie głównym używa się najczęściej krótkich łuków wykonanych z rur bez szwu do wpawania. Przy dwustronnym kierunku przepływu, odgałęzienia powinny łączyć się z głównym przewodem połączeniami o prawidłowym promieniu krzywizny. Końcówkę rury należy w tym celu poszerzyć. Odgałęzienia, które pod wpływem rozszerzalności cieplnej znacznie przesuwają się wraz z przewodem głównym, można usztywnić podstawkami, spawy zaś zostawić swobodne. Jeśli od rury o średnicy, 109 mm lub większej odprowadzone są przewody o średnicy mniejszej, należy wtedy zastosować rury odgałęziające o średnicy co najmniej 50 mm, a dalej dopiero przewód dostosować do średnicy żądanej. W miarę możności należy zapewnić kompensację rozszerzania cieplnego rury przez właściwe prowadzenie przewodów przez zmianę ich kierunku (PS = punkt stały) celowe wykonanie połączenia między dwoma punktami nie drogą najkrótszą – czyli po prostej łączącej – lecz zmieniając wielokrotnie kierunek Na podobnej zasadzie polega wyrównywanie wydłużeń za pomocą łuków o kształcie litery U lub liry, które wpawa się jako gotowe elementy do przewodów lub – w przypadku rur gładkich – sporządza się na miejscu budowy. Wychylenie w bok tych kompensatorów powoduje często trudności przy budowie kanału i podnosi ich koszty. W przewodach niedostępnych z powodu pewności działania najczęściej jednak stosuje się właśnie kompensatory tego typu. Studzienki rewizyjne nie są tu wymagane: stosuje się je w przypadku kompensatorów innych typów, które muszą być częściowo dozorowane i czasem wymieniane. [więcej w: bramki wejściowe, bramy rzeszów, Fordanserki ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: bramki wejściowe bramy rzeszów Fordanserki